In de afgelopen maanden publiceerden het Nederlands Dagblad en De Nieuwe Koers nog een aantal grote interviews met deelnemers en organisatoren van de conferentie in Curaçao. Hieronder volgt een korte bloemlezing.
Interview Wycliffe Smith
Deelnemer Wycliffe Smith sprak onder meer over het belang van het kennen van je wortels. Een passage uit het interview:
Toen ik werd benaderd voor de conferentie, ben ik meer over het onderwerp gaan lezen. Ik dacht: dit moet ik niet voor mezelf houden, maar verspreiden over de eilanden. Het maakt je identiteit zoveel sterker als je je voorouders leert kennen. Het is ook opmerkelijk hoe het gegaan is.
Mijn presentatie heb ik afgesloten met: ‘Het evangelie dat jou uitsloot, is ook het evangelie dat je vrijzet.’ Zo is het wel. De witte autoriteiten wilden wel geestelijke vrijheid bieden, maar geen fysieke. Het evangelie doet beide. Wie door de Zoon is vrijgezet, zal daadwerkelijk vrij zijn.’
Voor het hele interview, zie hier.
Interview Rose Mary Allen
Voorzitter van het organiserend comité en projectleider Rose Mary Allen mocht vertellen over haar drijfveren in een groot interview in De Nieuwe Koers. Een citaat:
Ik wil mensen niet alleen bewust maken van het trauma, maar ook van de kracht die ze in zich hebben om daar voorbij te komen. Daarnaast beperk ik mijn werk niet tot de gemeenschap hier, maar probeer ik ook mensen op de andere eilanden of zelfs daarbuiten te vertellen wie wij zijn. Dat is echt waar ik voor leef.
Voor het hele interview, zie hier.
Interview Donate Philbert-Nieveld
Lid van het organiserend comité en promovenda binnen ons project Donate Philbert-Nieveld vertelde in een openhartig interview aan het Nederlands Dagblad over haar relatie tot het christelijk geloof. Een passage:
Men rechtvaardigde de slavernij vaak door onderscheid te maken tussen geestelijke en lichamelijke vrijheid. Als gedoopte slaafgemaakte was je tenminste geestelijk vrij, wat door de slaveneigenaar als belangrijker gezien werd dan lichamelijke vrijheid.
Als nazaat van tot slaafgemaakten zeg ik: dat verschil bestaat niet. Je mag dan geestelijk vrij zijn, je moet wel naar de kerk om in de preek te horen dat je je lot moet accepteren en niet in opstand moet komen. Je moet bidden tot een Jezus met blond haar en blauwe ogen. Als je naar de kerk gaat, moet je achterin staan, of op de grond zitten, zoals op schilderijen te zien is. […]
Dus die doop betekende in veel gevallen weinig voor de tot slaafgemaakten; ze bleven in een marginale positie. Het gaf op zondag wel meer bewegingsvrijheid en men kwam elkaar tegen. Daarom heb ik begrip voor hun sterke geloof, ook omdat ik het vanuit het perspectief van mijn overgrootmoeder Petronella kan bekijken.
Het hele interview is hier te lezen.
About The Author
